<!– /* Font Definitions */ @font-face {font-family:Wingdings; panose-1:5 0 0 0 0 0 0 0 0 0; mso-font-charset:2; mso-generic-font-family:auto; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:0 268435456 0 0 -2147483648 0;}@font-face {font-family:"Cambria Math"; panose-1:2 4 5 3 5 4 6 3 2 4; mso-font-charset:1; mso-generic-font-family:roman; mso-font-format:other; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:0 0 0 0 0 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-unhide:no; mso-style-qformat:yes; mso-style-parent:""; margin:0cm; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman","serif"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:EN-GB;}.MsoChpDefault {mso-style-type:export-only; mso-default-props:yes; font-size:10.0pt; mso-ansi-font-size:10.0pt; mso-bidi-font-size:10.0pt;}@page Section1 {size:595.3pt 841.9pt; margin:70.85pt 70.85pt 70.85pt 70.85pt; mso-header-margin:35.4pt; mso-footer-margin:35.4pt; mso-paper-source:0;}div.Section1 {page:Section1;} /* List Definitions */ @list l0 {mso-list-id:1274170330; mso-list-type:hybrid; mso-list-template-ids:537951050 -99028884 68354051 68354053 68354049 68354051 68354053 68354049 68354051 68354053;}@list l0:level1 {mso-level-start-at:2; mso-level-number-format:bullet; mso-level-text:-; mso-level-tab-stop:36.0pt; mso-level-number-position:left; text-indent:-18.0pt; font-family:"Times New Roman","serif"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";}ol {margin-bottom:0cm;}ul {margin-bottom:0cm;}–>

Aan het goede voornemen om nog voor onze vakantie een stukje over de maanden juli/augustus op de weblog te zetten is natuurlijk weer niks terechtgekomen, omdat de laatste week voor vertrek ongelofelijk druk was. Dat deden we onszelf natuurlijk ook deels aan. Als je een maand op vakantie gaat, kun je namelijk het gevoel krijgen dat je dingen voor die tijd wilt afronden (herkenbaar?) en daar hadden wij allebei last van.

Maar om het verhaal toch een beetje compleet te houden, dan nu alsnog de belevenissen in de x93zomermaandenx94.

Voedselcrisis op het TFC!
De weken ervoor hadden de supervisor van het TFC en de store-keeper al een paar keer bij mij aangegeven dat de voorraad melk toch wel erg miniem begon te worden en had ik over dit onderwerp ook al een paar mailtje naar UNICEF gestuurd. Je zou dus kunnen zeggen dat het niet helemaal als een verrassing kwam, maar toch was de schok behoorlijk groot toen ik op een doodgewone dinsdag in Juli te horen kreeg dat de F100 (therapeutische melk voor de kinderen in fase 2 (de x93inhaalgroei-fasex94) die donderdag op zou zijn! Gelukkig hadden we op datzelfde moment weer eens een delegatie van UNICEF met wat hogere heren en dames op bezoek om te laten zien hoe mooi, goed en geweldig ons TFC wel niet is, dus kon ik het ijzer meteen smedenx85dacht ikx85.groot was dan ook de schrik toen het hoofd van de supply-afdeling (die er toevallig ook bij was), mij vertelde dat de voorraad in Freetown ook op was en dat ze pas eind oktober de nieuwe levering verwachtenx85.x94de aanvoertijd bedraagt altijd ruim 4 maanden, dat wisten jullie toch wel?x94 Nee dat wisten wij dus niet! En nu dreigden we per acuut 90 ondervoede kinderen niet meer van voedsel te kunnen voorzien!

De daaropvolgende week werd een real-life-practicum in x93crisismanagementx94. Binnen 2 uur schakelde we het merendeel van fase 2 kinderen over op een andere soort voeding, de zogenaamde x93plumpy-nutx94 een soort pindakaas met veel melkpoeder en suiker in handzame zakjes verpakt. Met de overgebleven F100 melk konden we de kleinere kindjes die geen vast voedsel aankunnen nog een week van melk voorzien. Dat gaf net voldoende tijd om via UNICEF en Freetown te regelen dat we ingredixebnten in huis kregen om zelf x93homemadex94 F100 te gaan crexebrenx85.men neme melkpoeder, suiker, olie, water en multivitamine & mineralenmix en men roertx85klaar. Klinkt simpel, maar je moet het wel precies in de goede verhoudingen doen! De ingredixebnten arriveerden op donderdagavond en vrijdagochtend verdween de laatste zak F100 door de strotjes van de kindjes. Dus diezelfde dag, vlak voor het weekend om het handig te houden, moest de hele TFC staf leren hoe ze netjes olie, melk, suiker enz. moesten afmeten met behulp van maatschepjes, weegschalen en maatbekersx85x85nou jax85.laten we het er maar op houden dat er in elk geval geen enkel kind dood van de honger is gegaan. Waarschijnlijk is hun groei wel een klein weekje vertraagd geraakt doordat ze een tijdje melk van zeer wisselende dikte, caloriexebn en vitamine inhoud te verstouwen hebben gekregen, maar uiteindelijk wisten we een goed systeem ingevoerd te krijgen en is alles gewoon door blijven draaienx85.crisis onder controle!

Diefstallen:
De voedselcrisis bleek nog wel een zeer onverwacht gevolg te hebben. Aangezien ik ineens vijf keer per dag bij de store-keeper op de stoep stond voor consumptie cijfers, om een beetje een idee te krijgen hoeveel ik nodig had om de crisis af te wenden, kwam ik erachter dat hij vrij beroerd bijhield waar al het eten heenging. In de daaropvolgende dagen werd er dus een voorraad beheer boek ingevoerd en alles wat erin en eruit ging moest in detail opgeschreven. Na een paar dagen begon de store-keeper er steeds zenuwachtiger uit te zien, waarschijnlijk omdat ik hem om de zoveel uur vroeg waar die 6 zakken gebleven waren en waarvoor die andere drie pakken nodig waren geweestx85en toen brak het eerste weekend in de voedselcrisis week aan en kwam de storekeeper samen met de bewaker op zaterdagochtend vol trots vertellen dat ze twee dieven in de kraag gegrepen hadden. Ze waren op aanraden van de storekeeper samen in hinderlaag gaan liggen bij de grotere voorraadschuur en hadden daar gezien hoe de beheerder van de grote voorraadschuur, samen met een van de schoonmakers van ons huis, dozen voedsel over het hek aan het tillen waren. Heeeeel toevallig natuurlijk, dat deze twee net nu gepakt werden. Uiteindelijk gaf de storekeeper toe dat hij al veel langer wist dat er gestolen werd, maar dat hij er nooit zelf bij betrokken was geweest. Hij had alleen nooit wat gezegd omdat ze x93all african brothersx94 waren, maar nu ik hem het vuur zo na aan de schenen aan het leggen was, kon hij niet langer zwijgenx85tjax85wat je er allemaal van denken moet? In ieder geval zijn de twee dieven op staande voet ontslagen en werkt de storekeeper nog altijd in het TFC, maar vertrouwen zal ik hem nooit meer en de controle is drastisch aangescherpt.

Bezoekers:
In Juli kregen we ook weer bezoek. Dit keer in de vorm van Melanie en Freja, twee enthousiaste medische studentes uit Belgixeb, die in hun vakantie 4 weken aan de tropen kwamen snuffelen. Superenthousiast volgden ze ons door het ziekenhuis en x92s middags maakten ze zich onsterfelijk bij alle kindjes in het ziekenhuis en op het TFC door allerlei spelletjes met ze te verzinnen. En Melanie liet ook nog wat substantieels achter in de vorm van een zak bloed voor een klein Sierra Leoneesje met malaria.

Weekendjes weg:
Het regenseizoen was in volle hevigheid bezig, dus eigenlijk waren er niet veel bestemmingen die nog aantrekkelijk zijn, behalve Freetown. Hier zijn we twee keer naartoe gegaan in juli/augustus om te genieten van wat westerse luxe en om een aantal praktische zaken te regelen. We moesten namelijk weer eens onze paspoorten gestempeld krijgenx85helaas verzinnen ze hier elke maand nieuwe regels en zijn we continu bezig om visa te verlengen, nieuwe visa aan te vragen enzx85je zou haast denken dat ze liever geen buitenlanders in SL aan het werk hebbenx85.en we moesten medicatie kopen. De keerzijde van lekker veel patixebnten in het ziekenhuis is namelijk dat de pillen er echt doorvliegen en veel van de drugs die een aantal maanden geleden in Nederland besteld waren, raakten al weer op. Gelukkig zitten er in Freetown wel een aantal groothandels van pillen, maar het is toch niet zo dat je in een uurtje even kan vinden wat je allemaal nodig hebt. Daar komt een hoop heen en weer gebel en gerij door chaotische straatjes vol marktkooplui bij kijken (een beetje alsof je met een jeep door de koopgoot in Rotterdam probeert te rijden op een zaterdagmiddag) en dat alles in de plenzende regen. We kwamen tot de conclusie gekomen dat Freetown nog veel natter is dan Makeni.

Leven in het algemeen:
Het was in Makeni echter ook behoorlijk nat, met luchtvochtigheden van 70-80%. De warmte was in principe minder dan in April, maar de gevoelstemperatuur lag veel hoger door de natheid. De klamheid leverde ook praktische problemen op, beschimmelde kleren, klam beddegoed en stinkend wasgoed. Maar gelukkig hebben we een mobiele airco, die ook een x93dry-standx94 heeft en die lieten we tijdens uren met electriciteit systematisch alle kamers en de inloopkast in huis afgaan. Dat scheelde echt enorm en het was bovendien de enige manier om je was droog te krijgen op dagen dat de zon niet scheenx85gewoon op een lijntje in een afgesloten kamer met de airco aan. Decadent?

In de huiselijke sferen hebben we ons gewaagd aan het zelf yoghurt maken volgens oud en vertrouwd tropenrecept: schepje yoghurt door de melk, 10 uur laten broeien op een warm plekje, klaar. Dat leverde een klonterig goedje op dat wel naar yoghurt smaaktex85.tikje zurig, dat wel, maar nog altijd min of meer de dikte van melk had. Leuk als afwisseling, maar toch geen inslaand succes. Als iemand nog tips heeft hoe je het dikker krijgt?

Verder heeft Bart ook een ander echt tropenfenomeen uitgeprobeerdx85.je eigen koffiebonen kopen, branden, malen en dan de verste koffie zetten, die je ooit geproefd hebt. Heel leuk project, waarbij de oude koffiemaler van Oma v/d Ven, die helemaal via Zuid-Afrika in een doos naar Sierra Leone verkast is, nog heel goed van pas kwam, maar in alle eerlijkheidx85.de gemalen koffie die we in Freetown supermarket kunnen kopen is toch lekkerderx85..weer een droom aan diggelen.

Krio:
Nu we ruim een jaar hier zitten leek het me wel leuk om jullie lezers een beetje in te gaan wijden in het Kriox85.de slaventaal, die hier door de meeste mensen wel in enige mate gesproken wordt en de enige Sierra Leonese taal waarvan ik enige hoop heb dat ik hem ooit ga leren spreken (er zijn nog een stuk of 10 andere talen, allemaal even onbegrijpelijk). Krio is een mixje van vooral veel verbasterd engels, maar ook Frans, Portugees en wie weet wat voor andere invloeden nog meer. Een paar mooie voorbeelden heb ik alvast voor jullie verzameld:

-    ministery of welbody business = ministerie van volksgezondheid
-    pikin = kind/kleintje
-    walka walka = lopen
-    bobi water = borstvoeding
-    tenkie = bedankt
-    faut eat/drink beaucoup = je moet meer eten/drinken
-    Howdi body = hoe gaat het met je
-    Di war done done, pis done come = de oorlog is voorbij, het is nu vrede
-    I want for go na hoes (of iets dergelijks) = ik wil naar huis

Typisch afrika:
Je kan veel over afrika schrijven, maar eigenlijk zeggen sommige plaatjes veel meer:

T-shirt verkeerd om…

Mooie broek…

35 graden… koud he!

Matras verhuizen…

Bedankt voor je hulp…

Pop of tandenborstel?!?